SINGLE (1), Zelfcompassie

Het staat al pontificaal op Facebook: Single. Ik heb het er zelf opgezet. Was een overwinning op mezelf. Want ik voelde er schaamte bij. Alsof ik een beetje mislukt ben.
En toch is het voor mij belangrijk om het zo te benoemen. Als reality check. Om onder ogen te zien wat is. Juist ook als ik er weerstand over voel.

En ik heb besloten om er over te gaan schrijven op mijn website Liefdesmoed. Ook al voelt het kwetsbaar. Ben ik bang dat het misschien te persoonlijk is. Dat ik er minder aantrekkelijk van word. Dat het een potentiële nieuwe liefdespartner gaat afschrikken. Dat ik mijn eigen glazen in ga gooien... Oei oei oei.

 

Ondanks dit voelt het voor mij belangrijk om er over te delen. Te delen wat ik erin ervaar en wat ik er hoogstwaarschijnlijk nog meer in ga ervaren.

Ik kies het pad van moed, in plaats het pad van angst. Ook al weet ik nooit zeker wat uiteindelijk het beste zal zijn.

Uiteindelijk voelt het het fijnst om niet alleen mijn succesverhalen te delen, maar ook mijn schaduwkanten.


Ik zie wat ik nu tegenkom in mijn leven ook als een mogelijkheid tot onderzoek. Dat er ontdekt mag worden wat ik nog niet weet. Want zo vaak in mijn leven heb ik deze status nog niet gehad. De meeste jaren van mijn volwassen leven was ik in relatie met een man. Dus laat ik maar snel beginnen met dit schrijven. Voor ik het weet is het weer veranderd.

 

Dit is de eerste Blog die ik schrijf over Single zijn. 
Of eigenlijk wil ik het niet zo noemen: Single ZIJN. Want het is niet wie ik BEN. Net zoals ik niet Lyan ben. Ik heet Lyan; of mijn naam is Lyan. Ik BEN niet Lyan. Zo wordt ik genoemd.
En ik kan mezelf nu ook Single noemen.
Daarom noem ik nu deze Blog 'Single (1). En niet 'Single zijn (1)'

 

Zelfcompassie

En waarom begin ik met Zelfcompassie?

Omdat ik merk dat ik in deze situatie de neiging heb om mezelf op mijn kop te zitten. 
Dit schijnt overigens heel menselijk te zijn. Ik weet dat ik niet de enige ben die dit doet.

Die laatste zin roept ook al compassie op. Met mezelf EN met alle andere mensen. Ik ben niet de enige die hard kan zijn voor mezelf. Ik ben niet de enige die soms worstelt met het leven. Dat doen we allemaal van tijd tot tijd.

 

Ik kan dus hard zijn voor mezelf. Er komen gedachtes langs van dat ik gefaald heb. Dat ik een looser ben omdat ik niet in een relatie ben. Dat je succesvoller bent als je in een relatie bent, dan wanneer je niet in een relatie ben.

Dat ik bang ben om 'over te blijven'. Dat er geen leuke mannen zijn die werkelijk met mij in relatie willen zijn. Dat er eigenlijk iets mis is met mij.
Dat soort gedachten. Zo ver ga ik.

 

Ik heb tot nu toe dus eigenlijk een negatief beeld van 'single'. Een vriendin van me, die al een tijd als single door het leven gaat, stelde me de confronterende vraag: 'Wat vind je van andere mensen die single zijn. Wat vind je eigenlijk van mij?'

Oeps...

 

Je kunt jezelf troosten

Gelukkig weet ik nu hoe ik zelfcompassie toe kan passen op zulke momenten.
In plaats van mezelf op mijn kop geven dat ik deze dingen denk en daardoor nog verder weg zak in een zielig gevoel van mislukt zijn, kan ik mezelf ook liefdevol omarmen en zeggen dat het menselijk is om zulke dingen te denken. Het is oke dat ik dit denk. Ik kan mezelf troosten. Ik mag de gevoelens van verdriet, mislukking, teleurstelling voelen en geef mezelf de troost die ik op dit moment nodig heb.


Wat ik onlangs geleerd heb, is dat ik er niet een ander voor nodig heb om dit te doen; ik kan dit zelf doen. 

Maar dan is het wel nodig om eerst mijn onaangename gevoelens te onderkennen. En er dan met liefde naar te kijken en mezelf te koesteren, te troosten. Dit kan ik doen door mezelf letterlijk te omarmen, mezelf aan te raken met mijn handen, mezelf liefdevol aan te raken. Ook al voelt dit misschien vreemd als je niet gewend bent om dit te doen. 
Als ik dit doe, lossen de emoties snel op en ervaar ik een gevoel van vervuld zijn met liefde.

 

Perfectie

Wat ook helpt is te beseffen dat ik kan stoppen met streven naar een perfect leven.
Ik ben niet perfect, soms lopen dingen zoals ik zou willen, maar ook heel vaak niet. En dit kan ik mezelf ook voor ogen houden. Het leven gaat heel vaak anders dan verwacht/gewenst. Dit is juist een kenmerk van het menselijk bestaan. Door dit te beseffen, hoef ik er niet van te schrikken als dingen anders gaan. Zo kan het ook bij het leven horen om single te zijn. Ik hoef niet mijn best te doen om dit te voorkomen. Er is niks mis met single zijn! Als single door het leven gaan is ook een waardevolle ervaring. Dat wil ik toch ook meemaken?!

 

In de praktijk brengen

Ik voel me geïnspireerd om heel veel zelfcompassie toe te passen in de situatie waarin ik me nu bevind. Ben benieuwd wat dat oplevert! Het levert in ieder geval op dat ik van mezelf hou en mezelf niet afkraak en mislukt voel.

En wat ik zo leuk vind is dat du moment ik zelfcompassie toepas ik meteen ook met veel meer compassie kijk naar de mensen om me heen. Ik voel onze verbondenheid - we zitten allemaal in hetzelfde schuitje van mens-zijn - en ik voel mijn hart overstromen van liefde. Wat een heerlijk gevoel is dat!

 

En ik voel me ook geïnspireerd om dit belangrijke thema van Zelfcompassie veelvuldig in te brengen wanneer ik Biodanza geef. In de wekelijkse groepen en Dansdagen en zeker ook in de Jaargroep die in oktober van start gaat. Omdat Zelfcompassie een ingang is tot nog meer het leiden van een liefdevol leven. Liefdevol voor jezelf en liefdevol voor andere mensen.

 

Wat het schrijven van deze Blog me in ieder geval brengt is dat ik mezelf niet langer een failure voel omdat ik nu als single door het leven ga.
Ben benieuwd! Ook naar jullie reacties!

 

 

Als je meer wilt weten over mee doen met Biodanza en de mogelijkheid van meedoen aan de JAARGROEP, kijk dan op Biodanzametlyan.nl

Delen:

Commentaar schrijven

Commentaren: 17
  • #1

    Lizzy (vrijdag, 14 augustus 2015 17:11)

    Test

  • #2

    Nellie (zaterdag, 15 augustus 2015 12:44)

    hoi lieve Lyan,

    Mooi dat je dit deelt, dank je wel! Graag wil ik ook iets delen over 'single'.

    Raar eigenlijk dat single zijn schaamte oproept. Veel mensen hebben een relatie of zijn er naar op zoek om hun eigen eenzaamheid te compenseren, om zich met behulp van een ander compleet te voelen. En om dit te verbloemen wordt het hebben van een relatie als norm gesteld en singles als 'zielig' of' minderwaardig bestempeld.
    Volgens mij gaat het er juist om die heelheid in jezelf te vinden. Dat kan natuurlijk ook als je een relatie hebt waarin je de afhankelijkheid van elkaar steeds verder los kan laten. Maar voor mij is een periode van single-zijn (ZIJN :) ) heel belangrijk, merk ik. Na het beeindigen van mijn laatste relatie kwam er heel veel oude pijn van eenzaamheid los en angst van op mezelf teruggeworpen worden. Ik werd geconfronteerd met een heftig gevoel van bodemloosheid, niet weten hoe ik me in deze wereld staande moest houden. Door liefdevol naar mezelf te zijn kon ik mijn eigen bodem weer vullen. Compassie met mezelf te hebben ook als ik t allemaal niet zag zitten. In een relatie waren deze diepe lagen bij mij niet geraakt en ik ben er daarom heel dankbaar voor het single-zijn te mogen ervaren en daarin mezelf nu compleet te voelen! Het voelt inmiddels zo heerlijk om MIJ te zijn, te genieten van een paar dagen alleen op Texel zijn bijvoorbeeld, van mijn huis als heerlijke plek om te zijn en me steeds krachtiger te voelen in mijn werk.

    Maar er is ook een verlangen naar een verdiepende intieme verbinding met een partner. Niet meer uit tekort, maar om te delen van overvloed, om elkaar op diepere laag aan te raken en zo nog meer te worden wie ieder van ons is, wie Ik Ben. Om elkaar te inspireren, elkaars potentie te versterken.
    Wat ik soms wel lastig vind is om dit verlangen los te laten, om bij mezelf te blijven en niet erin te gaan 'hangen'. Dan voel ik weer een tekort en dat is het niet, het zet me vast en werkt niet meer. Er is ook een vertrouwen dat die relatie er gaat komen, op het juiste tijdstip. En wanneer dat is???
    In dit hele proces zijn vertrouwen en JA zeggen tegen alle ervaringen van belang geweest en dat zijn ze nog steeds!

    liefs,
    Nellie


  • #3

    Lyan (zaterdag, 15 augustus 2015 20:08)

    Dank je wel voor je reactie Nellie!

  • #4

    Lyan (zaterdag, 15 augustus 2015 20:40)

    DAG OVER ZELFCOMPASSIE
    Dank jullie wel voor de vele reacties op mijn Blog van gisteren. Reacties via facebook, pb-tjes, mail, website en mondeling. Zo mooi om te lezen.
    Ik krijg reacties van mensen die zich herkennen in de kritische gevoelens naar zichzelf toe, maar ook die geraakt zijn door de zelfcompassie.
    Ik krijg reacties van zowel singles als niet-singels.
    Ik krijg wijze woorden over zelfliefde te lezen.
    En reacties die gaan over krachtig zijn door je kwetsbaarheid te laten zlen.
    Ik ben duidelijk niet de enige bij wie deze thematiek raakt!

    Dit alles inspireert me om in oktober een DAG te organiseren die gaat over ZELFCOMPASSIE. Een dag voor singles en niet-singels.
    Het is een Biodanza-dag, toegespitst op Zelfcompassie.
    Binnenkort volgen het event en de uitnodiging.
    Je kunt 'm vast in je agenda zetten en je ook al aanmelden.
    De datum is Zondag 18 oktober. Bijdrage: 45 euro
    Aanmelden via lyanvdmeulen@gmail.com

  • #5

    Nannie (zaterdag, 15 augustus 2015 21:42)

    Lieve Lyan
    Wat een prachtig onderwerp breng je in het licht. Ook ik ben single en daar voel ik heel veel leiefde voor en heb er bij perioden een haatverhouding mee. Ik volg je graag op je Blog.
    Knuf,
    Nannie

  • #6

    Bianca (zondag, 16 augustus 2015 12:27)

    Single zijn zoals jij beschrijft is zo herkenbaar, een stortvloed van gedachten en gevoelens die je soms zo kunnen aangrijpen. Je komt jezelf keihard tegen in die tegenstrijdigheid van gevoelens. Het mag er zijn, hoe moeilijk het soms lijkt. Ik heb voor mijzelf een nieuw pad gekozen. Een relatie aangaan met mijzelf.

  • #7

    Melinda (zondag, 16 augustus 2015 16:25)

    Lieve Lyan,

    Zo van toepassing op het leven van mij op dit moment en het onderzoeken hoe het vervullen van eigen liefde/ waarde.
    De kwetsbaarheid en de kracht te voelen en ook te lezen bij jou. Wisselend bewolkt geef ik als antwoord als mensen vragen hoe het nu is? Een zoektocht soms en dan ook weer het innerlijk weten. Diepe pijn voelen en dit mogen omarmen, vertrouwen
    dat ik het ook goed kan hebben met mezelf.
    Vrijheid willen hebben en nu ervaren dat dit ook niet altijd zalig makend is. Maar anders nooit ontdekt zou hebben als ik altijd in relatie zou zijn gebleven. Nu niet meer aanpassen, maar echt gaan onderzoeken wat wil ik nu, met mijn leven, met dit moment.
    Zo fijn om nu in het delen zoals oa jij nu doet te herkennen, erkennen en voelen dat er zoveel meer mensen op deze manier
    het leven aan het ervaren zijn door te onderzoeken, en nieuwe lessen tegen te mogen komen. Levenslessen die ons weer versterken, maar ook verzachten. Die ons mogen helen en verrijken met zelfcompassie.
    Andere keuzes mogen maken en vooral warmte en genegenheid te gaan ervaren bij mezelf. Mezelf omhullen in een fijne sfeer.
    Fijn en bewonderingswaardig dat je ons mee laat lezen op jou reis.
    Harte groet.

  • #8

    Marja (zondag, 16 augustus 2015 20:13)


    Hoewel ik na het einde van mijn laatste (partner)relatie niet actief heb willen zoeken naar een nieuwe relatie riep het single zijn een afhankelijkheid in me op die me emotioneel deed verwijlen in een staat van gelukkig óf ongelukkig zijn. Mijn interpretatie van de relatie met de ander werd bepalend, in alle vormen van liefde/vriendschap, ook die voor mezelf. Sinds ik me richt op de essentie van alles wat leeft, door meditatie -of dat nu is in denken, voelen, bewegen/actie of zingen/geluid- is die kwestie onbelangrijk geworden. Liefde ís (vanzelfsprekend aanwezig) dan. Voor alles wat leeft. Voor mij is het levenskunst dat een voortdurend aanwezige onderstroom te laten zijn in het dagelijks leven. ("Riverlike yoga" noemen sommige Tibetaans Boeddhisten dat.) Niet vanzelfsprekend. Voortdurend word ik belaagd door (oer)oude patronen en de gedachten, emoties en actie die deze met zich brengen. Dat leidt tot een oordeel over mezelf en de ander en vooral de relatie daartussen. Bewust-zijn, slechts getuige zijn van dat al, zonder oordeel, brengt mij de oplossing. Dan voel ik me vervuld, van liefde, voor mezelf, de ander, al wat leeft; woordeloos, tijdloos en vormloos. Volledig.
    Biodanza helpt me daarbij, als methode. Ik heb zin aan een nieuw seizoen in Groningen.

  • #9

    berend f maarsingh (woensdag, 19 augustus 2015 12:45)

    Wat fijn en moedig dat je dit met ons wilt delen!!
    Wat je zegt over zelfcompassie spreekt me heel erg aan! en wil ik het graag eens met je over hebben.
    dikke hug, berend

  • #10

    Joie Hinman (vrijdag, 03 februari 2017 21:31)


    It's very easy to find out any matter on web as compared to textbooks, as I found this post at this website.

  • #11

    Spencer Mclane (vrijdag, 03 februari 2017 22:50)


    Your style is very unique compared to other folks I've read stuff from. Many thanks for posting when you've got the opportunity, Guess I will just bookmark this web site.

  • #12

    Lindsey Napoli (zaterdag, 04 februari 2017 15:45)


    Excellent post. I was checking continuously this blog and I'm impressed! Very helpful information particularly the last part :) I care for such info a lot. I was looking for this particular info for a long time. Thank you and good luck.

  • #13

    Jerry Fike (zondag, 05 februari 2017 20:59)


    Woah! I'm really loving the template/theme of this website. It's simple, yet effective. A lot of times it's difficult to get that "perfect balance" between user friendliness and appearance. I must say you have done a awesome job with this. Also, the blog loads very fast for me on Firefox. Exceptional Blog!

  • #14

    Annabell Friley (maandag, 06 februari 2017 19:20)


    Hey there, You have done an incredible job. I'll definitely digg it and personally recommend to my friends. I am confident they'll be benefited from this website.

  • #15

    Albina Brin (donderdag, 09 februari 2017 00:28)


    This text is priceless. Where can I find out more?

  • #16

    Maragaret Alexander (donderdag, 09 februari 2017 11:03)


    Have you ever considered about including a little bit more than just your articles? I mean, what you say is important and everything. Nevertheless think about if you added some great visuals or video clips to give your posts more, "pop"! Your content is excellent but with pics and videos, this blog could certainly be one of the greatest in its niche. Superb blog!

  • #17

    Audie Benham (vrijdag, 10 februari 2017 02:43)


    You could certainly see your skills in the work you write. The sector hopes for even more passionate writers such as you who aren't afraid to say how they believe. All the time go after your heart.